درآمد سرانه ایران نسبت به کشورهای حوزه منا کاهش یافته است


مسعود دانشمند، عضو هیات رئیسه اتاق بازرگانی و صنایع و معادن ایران، با بیان اینکه یکی از شاخص‌هایی که صندوق بین‌المللی پول و سازمان ملل آن را درنظر می‌گیرند، درآمد سرانه است، اظهار کرد: در حوزه منا (خاورمیانه و شمال افریقا) درآمد سرانه قطر، ۸۲ هزار دلار، امارات ۵۱ هزار دلار و … تا می‌رسیم به عراق ۶۰۰۰ دلار، لیبی ۶۰۰۰ دلار و ایران ۵۰۰۰ دلار است و تنها کشورهایی که از ایران عقب‌ترند مراکش و مصر با ۴۰۰۰ دلار هستند. درآمد سرانه کشورها نشان می‌دهد کشورهای نفت‌خیز حوزه خلیج فارس به جز ایران و عراق درآمدی بالای ۲۰ هزار دلار سرانه دارند.

وی افزود: شاخص بعدی تولید ناخالص داخلی است. سوییس اولین کشور با ۸۰ هزار دلار برای هر نفر، بعد در لیست پایین‌تر به قطر می‌رسیم با ۶۰ هزار دلار، بعد از آن آمریکا با ۵۹ هزار دلار، کانادا با ۴۵ هزار دلار، کویت با ۲۷ هزار دلار، ترکیه با ۱۰ هزار دلار و در نهایت ایران در ردیف ۹۵ ام با ۵۰۰۰ دلار قرار دارد. البته ما کشور ثروتمندی هستیم، اما بلد نیستیم از ثروت‌هایمان استفاده کنیم.

دانشمند با بیان اینکه شاخص بعدی بدهی خارجی سرانه است که در مورد ایران این عدد پایین بوده، گفت: خیلی خوشحال نباشیم که بدهی‌هایمان کم است. این یعنی ما زندگی کارمندی داریم و هیچ نوع سرمایه‌گذاری و حرکت رو به آینده‌ای نداریم. هر چه در می‌آوریم را می‌خوریم و می‌پوشیم و تمام می‌کنیم. کشورهایی که بدهکارند، توانسته‌اند از منابع جهان استفاده کنند. در ۲۰ سال گذشته متوسط جذب سرمایه خارجی در ایران دو میلیارد دلار در سال بوده و در سال ۱۰ میلیارد دلار فرار سرمایه داریم.

دانشمند در مراسم رونمایی از کتاب «استراتژی‌ها و تئوری‌های فروش در آمریکای شمالی» نوشته محمد وحیدی‌راد، در خصوص ارتباط با کانادا نیز گفت: باید بررسی کنیم کدام کارخانه‌هایی که در کانادا هست، می‌تواند بیاید در ایران کار کند. این تولید به نحوی باشد که ارزش افزوده هم به آن برند کانادایی بدهد. از آن طرف هم ایران کالاهایی دارد که می‌شود آنجا عرضه کنیم و برای مصرف‌کننده ارزان‌تر تمام می‌شود. ایران انرژی، نیروی انسانی، تکنولوژی و ماشین آلات را دارد و می‌تواند تولید را ارزان‌تر انجام دهد و بازار مستمر دائمی در اختیار آن کارخانه‌ها بگذارد. از نظر قانونی هم هیچ مشکلی برای تجارت با کانادا نداریم، در زنجیره تولید ارزش می‌توانیم با کانادا شروع کنیم و یک الگو ایجاد کنیم و در ادامه می‌توانیم با استرالیا، آلمان و کشورهای دیگر وارد همکاری شویم.


دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *