آیین نامه کشاورزی فرا سرزمینی قابلیت اجرایی ندارد


به گزارش پایگاه خبری “بااقتصاد” به نقل از باشگاه کشاورزی فرا سرزمینی،  مسئول سابق کشت فراسرزمینی در وزارت جهاد کشاورزی گفت: بعد از هفت ماه از آغاز دولت یازدهم، وزیر جهاد کشاورزی برای تدوین آیین نامه کشاورزی فراسرزمینی، شش سوال را مطرح و به معاونت طرح و برنامه ارسال کرد.


مجید رزم آذر، با اشاره به اینکه سوالات در ارتباط با نوع کشت، مزیت‌ها، کشورهای هدف و غیره بود، افزود: متاسفانه پاسخ به این سوالات حدود دو سال و نیم طول کشید و از آنجا که این معاونت، چندان اعتقادی به بحث فراسرزمینی نداشت، در نهایت آیین نامه‌ای بیرون آمد که قابلیت اجرایی نداشته و برای اعمال آن حداقل باید پنج آیین نامه دیگر تدوین شود. به عنوان مثال، اینکه تعامل با وزارت کار چگونه باشد، قوانین مربوط به وزارت اقتصاد برای واردات، گمرکات و غیره به چه شکلی تنظیم شود، قوانین بانک‌ها برای ارائه اعتبارات، جایگاه وزارت خارجه و مواردی از این دست.


به گفته رزم آذر، به همین دلیل آیین نامه کشاورزی فراسرزمینی، ابتر ماند. ضمن اینکه عوامل دست اندرکار نیز نه تخصص چندانی داشتند و نه فرصتی برای رسیدن به آن. در نتیجه تاکنون حتی یک هکتار زمین در قالب آیین نامه تدوین شده توسط ایرانی‌ها در خارج از کشور کشت نمی‌شود. اگر هم تعدادی از ایرانی‌ها به این کار مبادرت ورزیده‌اند، جسارت، برنامه و سرمایه شخصی و خصوصی خودشان بوده است.


وی عنوان کرد: این در حالی است که با یک برنامه منسجم و دقیق، می‌توان سالانه یک میلیون هکتار زمین خارجی را زیر کشت برد و در طول پنج سال این مقدار را به پنج میلیون هکتار رساند. به عبارتی، می‌شود کل نیاز واردات به محصولات مختلف کشاورزی را از این محل تامین کرد.


رزم آذر معتقد است، وجود یک سری دلال در این میان، ممکن است برای رسیدن به هدف و حرکت فکری و عملی مانند سم عمل کند. اما دولت باید با عزمی جدی و بدون تبعیض، محصولات تولید شده توسط ایرانیان زحمت کش در خارج از کشور را خریداری کرده و به صرت وام‌های اعتباری از آنها حمایت کند.


وی با تاکید بر اعتقاد راسخی که شخص وزیر برای کشاورزی در بیرون از مرزها دارد، اظهار کرد: اما متاسفانه در طول چهار سال وزارت حجتی در دولت یازدهم، ایشان حتی ۱۵ دقیقه برای صحبت درباره کشاورزی فراسرزمینی وقت اختصاص نداد. این در حالی است که می‌شد با در میان گذاشتن تجربیات، ارزیابی‌ها و تعاملات خوبی که با سازمان توسعه تجارت ایجاد شده بود، کشاورزی فراسرزمینی را به جایگاه اصلی خود برگرداند. حتی بنده مطالب گوناگونی در این خصوص تنظیم کرده و سعی داشتم آن را از طریق مشاور و چند آشنای نزدیک آقای حجتی به دست ایشان برسانم؛ اما این کار نیز به جایی نرسید.


مسئول سابق کشاورزی فراسرزمینی در وزارت جهاد کشاورزی، ادامه داد: زمین‌های زراعی موجود در دنیا محدود بوده و همگان برای تصاحب آنها در تلاش هستند. حتی یکی از کشورهای اروپایی بیش از سه میلیون هکتار از زمین‌های حاصلخیز در کشورهای دیگر را اجاره کرده است. کشور هلند که در تجارت محصولات کشاورزی حرفی برای گفتن دارد، ۲٫۵ میلیون هکتار و چین نزدیک به چهار میلیون هکتار از این اراضی را به چنگ آورده‌اند. در حالی که شاید زمین‌هایی که در دست ایرانی‌هاست به چهار هزار هکتار هم نرسد. بنابراین حرکت ما در توسعه کشاورزی فراسرزمینی، یک هزارم دیگر کشورهاست؛ آن هم با وجود افراد متخصص، باتجربه و پرتلاشی که در عرصه کشاورزی در اختیار داریم.


رزم آذر با بیان اینکه کشاورزی فراسرزمینی، راهی برای صدور خدمات فنی مهندسی است، گفت: طبق برآوردی که صورت گرفت، در پایان برنامه چهارم توسعه، بیش از ۱۱ میلیارد دلار ارزآوری از این طریق به وقوع پیوست در حالی که سهم وزارت جهاد کشاورزی در آن زمان، کمتر از ۰٫۲ درصد بود. این در حالی است که صدور خدمات فنی مهندسی بخش کشاورزی، می‌تواند به بیش از نیم میلیارد دلار در سال رسیده و تا یک میلیارد دلار صرفه جویی در واردات صورت گیرد. اما متاسفانه کسانی که این مسئولیت را بر عهده گرفته‌اند، نه فهم درستی از این موضوع دارند و نه حتی شاید مزرعه هم ندیده باشند. باید قبول کرد که از پشت میز نمی‌توان کشاورزی فراسرزمینی را هدایت کرد.


وی با اشاره به اینکه تاکنون از طرف صندوق توسعه ملی حتی یک ریال هم به کشاورزی فراسرزمینی داده نشده، افزود: برخی شرکت‌های وابسته به وزارت جهاد کشاورزی در پی کسب اعتبارات دولتی برای گرفتن زمین در خارج از مرزها هستند که به نظر بنده این کار درست نیست و دولت نباید در این راه قدم بردارد. بلکه باید از لحاظ حمایتی، دست تولیدکننده را بگیرد.


این کارشناس معتقد است که برای توسعه کشاورزی فراسرزمینی، باید سازمان یا اداره‌ای مستقل شکل گرفته تا بتواند روابط فنی کشاورزی، امور بین‌المللی و تعامل با دیگر دستگاه‌ها را به خوبی هماهنگ کند. البته بهتر است این اداره یا سازمان زیر نظر مستقیم وزیر باشد.


نبود ساختار منسجم و متمرکز، نبود متولی مستقل، فنی و متعهد، عدم وجود ارتباطات سنجیده بین بخش‌ها و نیز نبود اعتبارات و وام‌های ویژه از دیگر مشکلاتی است که رزم آذر به آن اشاره کرد.


وی در پایان گفت: کشاورزی فراسرزمینی را می‌توان با دو کلمه توصیف کرد؛ عرضه عُرضه. بنابراین می‌شود با توسعه آن، ایران را به تمام وسعت دنیا عرضه کرد.


 


 


دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *