گرسنگی بزرگترین مشکل «قابل حل» جهان است


به گزارش پایگاه خبری بااقتصاد به نقل از اشپیگل آنلاین، سازمان ملل گرسنگی را به عنوان بزرگترین مشکل «قابل حل» جهان توصیف کرد. هدف سازمان ملل این است که چگونه می‌توان تا سال ۲۰۳۰ گرسنگی را پایان داد. این یکی از اهداف توسعه پایدار سازمان ملل است که در سال ۲۰۱۵ تنظیم شده است.


 اشپیگل آنلاین در بررسی خود سه دلیل مهم را برای گرسنگی در جهان بر می‌شمارد در پایین به بررسی کوتاهی از آنها می‌پردازیم:


  1. جنگ و کشمکش: از منظر اشپیگل آنلاین گرسنگی یکی از پیامدهای جنگ و ستیز در جوامع است. چه جوامعی که هم اکنون درگیر ستیز و جنگ هستند و چه جوامعی که شرایط جنگی را پشت سر گذاشته‌اند؛ با مسئله گرسنگی و کمبود غذا مواجه هستند. طبق شاخص گرسنگی جهانی (GHI) که داده‌های آن توسط سازمان کمک به حل مسئله گرسنگی در جهان در آلمان جمع‌آوری شده است، کشورهایی که هم اکنون درگیر جنگ داخلی هستند و یا در گذشته جنگ را تجربه کرده‌اند، دارای بدترین نمره هستند. شاخص گرسنگی جهانی سطوح عمومی سوء تغذیه، رشد سوء تغذیه کودکان و نرخ مرگ و میر کودکان را نیز مورد بررسی قرار داده است. شاخص گرسنگی جهانی شاخصی است که هر ساله توسط سازمان کمک به حل گرسنگی در آلمان و مؤسسه پژوهشی سیاست‌گذاری بین‌المللی غذا منتشر می‌شود و هر کشوری در این شاخص نمره بین صفر تا ۱۰۰ را دریافت می‌کند. هرچه این نمره بالاتر باشد سطح گرسنگی در این کشور بیشتر است. نمره بالای ۲۰ نشان‌دهنده «جدی بودن» این مسئله است و بالای ۳۵ نیز در واقع وضعیت «هشدار» است. شاخص گرسنگی جهانی به دلیل کمبود داده‌های آماری برای ۱۳ کشور منتشر نشد که شامل سوریه، سودان جنوبی و اریتره نیز می‌شوند. طبق برآوردها وضعیت گرسنگی در این سه کشور بسیار «هشداردهنده» است.


در فهرست‌بندی کشورهایی که داری بیشترین سطح گرسنگی هستند، جمهوری آفریقای مرکزی با ۴۶.۱ درصد و چاد و زامبیا به ترتیب با ۴۴.۳ و ۳۹ درصد دارای بیشترین سطح گرسنگی در جهان هستند. کشورهای هائیتی، ماداگاسکار، سیرالئون، یمن، افغانستان، تیمور شرقی و نیجر نیز در رده‌های بعد قرار دارند. وجود کشمکش‌های مسلحانه در بسیاری از این کشورها کاملاً مشهود است، به عنوان مثال کشورهای چاد، سیرالئون، یمن، افغانستان و نیجر اکنون درگیر جنگ داخلی هستند و همان‌گونه که ملاحظه می‌شود از بیشترین سطح گرسنگی در جهان برخوردارند.


  1. تغییرات اقلیمی و بلایای طبیعی: دومین عامل در تعیین سطح گرسنگی مربوط به تغییرات اقلیمی و بلایای طبیعی است. به عنوان مثال کشوری مثل هائیتی که هم از آشفتگی سیاسی رنج می‌برد و هم درگیر طوفان‌های بسیار سهمگین است و از طرف دیگر رویداد زلزله سال ۲۰۱۰ در این کشور، باعث افزایش سطح گرسنگی در این کشور شده است و به همین دلیل در رده چهارم کشورهایی قرار گرفته است که بیشترین سطح گرسنگی را دارند. خشکسالی و قطحی در کشورهای مانند سومالی، کنیا و اتیوپی به عنوان مثال باعث کمبود شدید محصولات کشاورزی و از بین بردن کشاورزی خانوادگی در این کشورها شده است.
  2. قیمت بالای مواد غذایی: سومین عامل مربوط به قیمت‌های بالای مواد غذایی در جهان است. مواد غذایی در جهان در نتیجه سیاست‌های بسیاری از کشورها از نوسان بسیار زیادی در بازارهای جهانی برخوردار است. در سال‌های اخیر چندین بار شاهد افزایش ناگهانی مواد غذایی در جهان بودیم به عنوان مثال ۲۰۰۷ و ۲۰۰۸ و دوباره در سال‌های ۲۰۱۰ و ۲۰۱۱. قیمت حبوبات بعد از سال ۲۰۰۰ تاکنون حدود ۸۰ درصد افزایش قیمت را تجربه کرده است و تنها در سال ۲۰۱۶ بود که به سطح نرمال آن بازگشت. طبق داده‌هایی که سازمان غذا و کشاورزی سازمان ملل متحد (فائو) درباره شاخص قیمت مواد غذایی منتشر کرده، بین سال‌های ۲۰۰۷ تا ۲۰۰۸ بیشترین رشد قیمت مواد غذایی در جهان را شاهد بودیم  و نیز دوباره بعد از یک کاهش کوتاه مدت از ژوئن تا اکتبر همان سال، دوباره شاهد افزایش شدید قیمت مواد غذایی تا سال ۲۰۱۱ بودیم  و بعد از آن دوباره شاهد کاهش قیمت تا سال ۲۰۱۶ را شاهد بوده‌ایم.


اقتصاددانان بر این عقیده هستند که هر چه کشوری وابستگی بیشتری به واردات مواد غذایی داشته باشد، در نتیجه نوسان قیمت مواد غذایی، آن کشور بیشتر تحت تأثیر قرار می‌گیرد. 


 


دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *